ቀን 3 — እግዚአብሔር ልብን ያያል

«እግዚአብሔር ግን ሳሙኤልን፦ ‹ፊቱን የቁመቱንም ዘለግታ አትመልከት፤ ንቄዋለሁና፤ እግዚአብሔር እንደ ሰው አያይምና፤ ሰው ፊትን ያያል፥ እግዚአብሔር ግን ልብን ያያል› አለው።»

— 1ኛ ሳሙኤል 16:7

እግዚአብሔር ነቢዩ ሳሙኤልን በአንድ ምሥጢራዊ ተልእኮ ላከው። ወደ ቤተ ልሔም፣ እሴይ ወደ ተባለ ሰው ቤት ሄዶ ከእሴይ ልጆች አንዱን ቀጣዩ የእስራኤል ንጉሥ አድርጎ መቀባት ነበረበት። የትኛው እንደ ሆነ እግዚአብሔር ያሳየዋል።

የእሴይ የበኩር ልጅ ኤልያብ ሲገባ፣ ሳሙኤል እርሱ እንደ ሆነ እርግጠኛ ነበር። ኤልያብ ረጅምና መልከ መልካም ነበር። ንጉሥ ይመስል ነበር! የተመረጠው ይህ መሆን አለበት ሲል ሳሙኤል አሰበ።

እግዚአብሔር ግን እምቢ አለ። «ፊቱን የቁመቱንም ዘለግታ አትመልከት» አለው። ከዚያም ለምን እንደ ሆነ እግዚአብሔር ገለጸለት፦ «ሰው ፊትን ያያል፥ እግዚአብሔር ግን ልብን ያያል»።

ሰባቱ የእሴይ ልጆች አንድ በአንድ በሳሙኤል ፊት አለፉ። በእያንዳንዱም ጊዜ እግዚአብሔር «ይህም አይደለም» አለ። በመጨረሻም ሳሙኤል «ልጆችህ ሁሉ እነዚህ ብቻ ናቸውን?» ብሎ ጠየቀ። እሴይም «ገና ታናሹ ቀርቶአል፤ እርሱም በጎችን ይጠብቃል» ብሎ መለሰ። እንዲያውም እርሱን ለመጥራት እንኳ አላሰበም ነበር!

ታናሹ ልጅ ከሜዳ በገባ ጊዜ እግዚአብሔር «ይህ ነውና ተነሥተህ ቅባው» አለ። ስሙም ዳዊት ነበር። እርሱ ተራ እረኛ ልጅ ነበር፤ ማንም አስፈላጊ ሰው አድርጎ አላሰበውም ነበር። እግዚአብሔር ግን ልቡን ተመልክቶ ነበር።

ሰዎች ውጫዊውን ይመለከታሉ። ይህ የተለመደ ነው። ልብሶችን፣ ጸጉርን፣ ፊትንና ሰውነትን እናስተውላለን። አንዳንድ ጊዜም ሰዎች በሚያዩት ነገር ይፈርዱብናል። ምናልባት በመልክሽ ምክንያት እንደ ተፈረደብሽ ተሰምቶሽ ይሆናል፤ ወይም ደግሞ አንቺ በሌላ ሰው ላይ ፈርደሽ ይሆናል።

እግዚአብሔር ግን ከዚያ ጠለቅ ብሎ ይመለከታል። በውስጥሽ ያለውን ያያል፦ ደግነትሽን፣ እምነትሽን፣ ሐቀኝነትሽንና ፍቅርሽን። ሕመሙን፣ ፍርሃቱንና የምትደብቂያቸውን ነገሮችም ያያል። ደግሞም ከውስጥ እስከ ውጭ ሙሉ በሙሉ ይወድሻል።

ይህ ማለት መልክሽን መንከባከብ ስሕተት ነው ማለት አይደለም። በልብስ መደሰትና ጸጉርሽን ማስዋብ ምንም ችግር የለውም! ነገር ግን ዋጋ ያለሽ የሚያደርግሽ መልክሽ አይደለም፤ እግዚአብሔርም ከሁሉ በላይ የሚያስብለት ነገር እርሱ አይደለም።

ስለዚህ በሚቀጥለው ጊዜ በመስተዋት ፊት ቆመሽ ከሌሎች እንዳነስሽ ሲሰማሽ አስታውሺ፦ መስተዋቱ የሚያሳየው ውጭውን ብቻ ነው። እግዚአብሔር ልብሽን ያያል። እርሱም እንደ ውድ ሀብት የሚመለከተው ያንን ነው።

አስቢበት፦ ሰዎች ለሌሎች መልክ ይህን ያህል ትኩረት የሚሰጡት ለምን ይመስልሻል? ሰዎችን እግዚአብሔር በሚያያቸው መንገድ ማየት እንዴት ልትጀምሪ ትችያለሽ?

ሞክሪው፦ ዛሬ በመስተዋት ስትመለከቺ፣ ስለ መልክሽ ከማሰብ ይልቅ እግዚአብሔርን «ዛሬ በልቤ ውስጥ ምን ታያለህ?» ብለሽ ጠይቂው።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ውጫዊ ገጽታዬን ብቻ ሳይሆን ልቤን ስለምትመለከት አመሰግንሃለሁ። አንተ ከሁሉ በላይ ለምታስብለት ነገር ከሁሉ በላይ እንዳስብ እርዳኝ። ራሴንም ሆነ ሌሎችን በመልክ መፍረዴን እንዳቆም፣ አንተ እንደምታየውም ልብን ማየት እንድጀምር እርዳኝ። በኢየሱስ ስም፣ አሜን።