ቀን 19 — ማርያም ቅርጫቱን ትጠብቃለች

«እኅቱም የሚሆንበትን ለማወቅ በሩቅ ቆማ ነበር… እኅቱም ለፈርዖን ልጅ፦ ‹ሕፃኑን ታጠባልሽ ዘንድ ከዕብራውያት ሴቶች ሞግዚት ልጥራልሽን?› አለቻት። የፈርዖንም ልጅ፦ ‹ሂጂ› አለቻት። ብላቴናይቱም ሄዳ የሕፃኑን እናት ጠራች።»

— ዘጸአት 2:4, 7-8

ያ ዘመን በግብፅ ለሚወለድ ዕብራዊ ወንድ ሕፃን እጅግ አስከፊ ዘመን ነበር። ጨካኙ ፈርዖን የዕብራውያን ሕዝብ እጅግ እየበረቱ እንዳይሄዱ ፈራ፤ ስለዚህ አዲስ የተወለደ ዕብራዊ ወንድ ልጅ ሁሉ ወደ አባይ ወንዝ እንዲጣል አዘዘ።

አንዲት ዕብራዊት እናት ያማረ ወንድ ልጅ ወለደች፤ ሦስት ወርም ደበቀችው። ከዚያ በላይ ልትደብቀው ባልቻለች ጊዜ ግን ትንሽ ቅርጫት ሠራች፤ በውኃ ላይ እንዲንሳፈፍም በቅጥራን ለቀለቀችው፤ ሕፃኑንም በውስጡ አስቀምጣ በወንዙ ዳር ባለው ቄጠማ መካከል አኖረችው።

የሕፃኑ ታላቅ እኅት ማርያም ደግሞ ምን እንደሚሆን ለማየት በአቅራቢያው ቆማ ትጠባበቅ ነበር።

ብዙም ሳይቆይ የፈርዖን ልጅ፣ ልዕልቲቱ፣ ለመታጠብ ወደ ወንዙ ወረደች። ቅርጫቱን አየች፤ እንድታመጣውም አገልጋይዋን ላከች። ስትከፍተውም ሕፃኑ ያለቅስ ነበር። ልዕልቲቱም አዘነችለት። «ይህ ከዕብራውያን ልጆች አንዱ ነው» አለች።

አሁን ራስሽን በማርያም ቦታ አድርገሽ አስቢ። እርሷ ገና ልጃገረድ ነበረች፤ ምናልባትም ከአንቺ ብዙም አትበልጥም ነበር። ባሪያ ነበረች፤ ይህች ደግሞ የግብፅ ልዕልት ነበረች፤ ትንሹ ወንድሟ እንዲሞት የፈለገው ሰው ልጅ!

ማርያም ግን አልተደበቀችም። በቀጥታ ወደ ልዕልቲቱ ሄዳ፦ «ሕፃኑን ታጠባልሽ ዘንድ ከዕብራውያት ሴቶች ሞግዚት ልጥራልሽን?» አለቻት።

ይህ ድፍረት ነበር! ብልህነትም ነበር። ልዕልቲቱ እሺ አለች። ማርያም ሄዳ ማንን አመጣች? የገዛ እናቷን! ስለዚህ የሕፃኑ እናት የገዛ ልጇን ለመንከባከብ ቻለች፤ ልዕልቲቱም እንዲያውም ለዚሁ ሥራ ደመወዝ ከፈለቻት!

የዚያ ሕፃን ስም ሙሴ ነበር። አድጎም የእግዚአብሔርን ሕዝብ ከግብፅ ባርነት የሚያወጣ መሪ ሆነ። ሕይወቱ የዳነውም በከፊል ታላቅ እኅቱ ለመናገር የሚያስችል ድፍረት ስለ ነበራት ነው።

ደፋር ለመሆን ትልቅ ሰው መሆን አያስፈልግሽም። ማርያም ገና ልጃገረድ ነበረች። እርሷ ግን ተመለከተች፣ ጠበቀች፤ ጊዜው ሲደርስም ተናገረች።

አስቢበት፦ ማርያም ወደ ልዕልቲቱ ስትሄድ ምን የተሰማት ይመስልሻል? አንቺ በድፍረት መናገር ያስፈለገሽ መቼ ነው?

ሞክሪው፦ ዛሬ አንድን ሰው ለመርዳት የምትናገሪበትን አጋጣሚ ፈልጊ፤ ምናልባት ጥያቄ በመጠየቅ፣ ከጓደኛሽ ጎን በመቆም ወይም እርዳታ በማቅረብ።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ስለ ማርያም ድፍረት አመሰግንሃለሁ። እንደ እርሷ ደፋር እንድሆን፣ ሌሎችን እንድጠብቅና አስፈላጊ በሆነ ጊዜ እንድናገር እርዳኝ። ታላላቅ ነገሮችን ለማድረግ ልጃገረዶችን ስለምትጠቀም አመሰግንሃለሁ። በኢየሱስ ስም፣ አሜን።