እግዚአብሔርን ማወቅና ከእርሱ ጋር ኅብረት ማድረግ

«እናንተ ደካሞች ሸክማችሁ የከበደ ሁሉ፥ ወደ እኔ ኑ፥ እኔም አሳርፋችኋለሁ።

«ቀንበሬን በላያችሁ ተሸከሙ ከእኔም ተማሩ፥ እኔ የዋህ በልቤም ትሑት ነኝና፥ ለነፍሳችሁም ዕረፍት ታገኛላችሁ፤ ቀንበሬ ልዝብ ሸክሜም ቀሊል ነውና።»

ማቴዎስ 11:28-30 እነሆ፣ አብረን ያደረግነው ጉዞ ወደ መጨረሻው ምዕራፍ ደርሷል። ስለ ብዙ መልካምና ውብ ነገሮች ተነጋግረናል — ስለ ጸሎትና ስለ መጻሕፍት፣ ስለ ትዳርና ስለ ብቸኝነት፣ ልጆችን ስለ ማሳደግና ቤትን ስለ ማስተዳደር፣ ስለ መሥራትና ስለ ማስተማር፣ ስለ ማገልገልና ስለ ማብራት። እነዚህ ሁሉ ክቡር ጥሪዎች ናቸው። ነገር ግን እነዚህን ብቻ ይዤልሽ ብተውሽ ኖሮ አሳዝኜሽ ነበር። ምክንያቱም ከእነዚህ አንዱም — አንድ እንኳ — በራስሽ ብርታት ሊኖር አይችልም። የክርስትና ሕይወት የሚፈጸሙ ረጅም የግዴታዎች ዝርዝር አይደለም። ከሕያው አምላክ ጋር ያለ ሕያው ግንኙነት ነው። በዚህ መጽሐፍ ውስጥ ያለው ሁሉ ከአንድ ታላቅ ምንጭ ይፈልቃል፤ እርሱም እግዚአብሔርን ራሱን ማወቅና ከእርሱ ጋር ኅብረት ማድረግ ነው። ይህ ካመለጠሽ ሁሉ ነገር አመለጠሽ። ይህን ካገኘሽ ግን ከሌሎች ሁሉ የሚበልጠውን ብቸኛውን ክቡር መዝገብ አግኝተሻል።

ከሌሎች እውነቶች ሁሉ መሠረት በሆነው እውነት ልጀምር፦ አንቺ ተወደሻል። ሕያው አምላክ፣ የሰማይና የምድር ፈጣሪ ይወድሻል። የሚወድሽ መልካም ስለ ሆንሽ አይደለም፤ በቂ ስለ ጸለይሽ አይደለም፤ ስለሚገባሽ አይደለም፤ ማንንም ደስ ስላሰኘሽ አይደለም። የሚወድሽ እግዚአብሔር ፍቅር ስለ ሆነ ነው። መጽሐፍ ቅዱስ እግዚአብሔር ፍቅር ነው ብሎ በግልጽ ይናገራል። ይህ የእርሱ ባሕርይ ራሱ ነው።

የመጀመሪያ እስትንፋስሽን ከመተንፈስሽ አስቀድሞ ያውቅሽ ነበር። የዓለምን መሠረት ከመጣሉ በፊት መረጠሽ። ኢየሱስ በመስቀል ላይ ስለ ኃጢአትሽ ሲሞት አንቺን በልቡ ይዞ ነበር። አሁንም እነዚህን ቃላት በምታነቢበት በዚህች ሰዓት ፊቱን አላጨለመብሽም። በአንቺ አላዘነም። በአንቺ ላይ ፈገግ ይላል። ነቢዩ ሶፎንያስ አምላክሽ እግዚአብሔር በሕዝቡ ላይ በዝማሬ ደስ እንደሚለው ይናገራል። ኤርምያስ በዘላለም ፍቅር እንደ ወደደሽ ይናገራል። ጳውሎስም በፍጥረት ሁሉ ውስጥ — ሕይወትም ቢሆን፥ ሞትም ቢሆን፥ መላእክትም ቢሆኑ፥ ያለውም ቢሆን፥ የሚመጣውም ቢሆን፥ ከፍታም ቢሆን፥ ዝቅታም ቢሆን፥ ልዩ ፍጥረትም ቢሆን — በክርስቶስ ኢየሱስ በጌታችን ካለ ከእግዚአብሔር ፍቅር ሊለይሽ የሚችል አንዳች እንደሌለ ይናገራል።

እንግዲህ ይህን ድንቅ እውነት ስሚ። የሚወድሽ ያው አምላክ ከአንቺ ጋር ሊመላለስም ይፈልጋል። ሕይወቱን ከአንቺ ጋር ሊካፈል ይፈልጋል። ከመጀመሪያው፣ ኃጢአት ገና ወደ ዓለም ሳይገባ፣ እግዚአብሔር በቀኑ ነፋሻ ጊዜ በገነት ውስጥ ከአዳምና ከሔዋን ጋር ይመላለስ ነበር። ልቡ ለእኛ ያለው እንዲህ ነው።

ኃጢአት በመጣ ጊዜ ኅብረቱ ተሰበረ — ነገር ግን በኢየሱስ ክርስቶስ ክቡር ደም ፈጽሞ ታደሰ። አሁን በመንፈስ ቅዱስ በኩል በሕይወትሽ ዘመን ሁሉ በየቀኑ ከእግዚአብሔር ጋር መመላለስ ትችያለሽ።

እርሱን ማወቅ ትችያለሽ። ዝግ ያለውን ቀጭን ድምፁን መስማት ትችያለሽ። በገሩ እጁ መመራት ትችያለሽ። ደስታሽንና ኀዘንሽን ለእርሱ ማካፈል ትችያለሽ። ከእግዚአብሔር ጋር ያለ ኅብረት ለእረኞች ወይም ለሚስዮናውያን ወይም ልዩ ስጦታ ላላቸው ሰዎች ብቻ የተጠበቀ አይደለም። የእያንዳንዱ አማኝ የብኵርና ርስት ነው፤ ዛሬም የአንቺ ነው።

ከእግዚአብሔር ጋር በቅርበት የተመላለሱትን የመጽሐፍ ቅዱስ ሰዎች አስቢ። ሄኖክ ከእግዚአብሔር ጋር አካሄደ፤ እግዚአብሔርም ወስዶታልና አልተገኘም። አብርሃም የእግዚአብሔር ወዳጅ ተባለ። ሰው ከወዳጁ ጋር እንደሚነጋገር ሙሴ ከእግዚአብሔር ጋር ፊት ለፊት ይነጋገር ነበር። ዳዊት እንደ እግዚአብሔር ልብ የሆነ ሰው ተባለ።

የቢታንያዋ ማርያም በኢየሱስ እግር አጠገብ ተቀመጠች፤ መልካም ዕድልን መርጣለች ከእርስዋም አይወሰድባትም።

ጳውሎስ ታላቁ ናፍቆቱ አንድ ነገር እንደ ሆነ ተናገረ — እርሱን ያውቅ ዘንድ። እነዚህ ወንዶችና ሴቶች ከአንቺ እጅግ ርቀው በላይ ያሉ አይደሉም። አንቺ የምትተነፍሺውን አየር ተንፍሰዋል። በዚሁ ዓይነት ዓለም ኖረዋል። እነርሱን የተገናኘ ያው አምላክ አንቺንም ሊገናኝሽ ተዘጋጅቷል። በሩ ክፍት ነው። ግብዣው ጸንቷል። ነዪ።

እንግዲህ ከጌታ ጋር ስለሚደረግ የዕለት ተዕለት ኅብረት እንነጋገር። እንደ ማንኛውም መልካም ወዳጅነት ሁሉ፣ ይህ ኅብረት አብሮ በሚያሳልፉት ጊዜ ያድጋል። በየቀኑ ከእግዚአብሔር ጋር ብቻ ለመሆን የተለየ ጊዜ እንድትመድቢ እመክርሻለሁ — መጀመሪያ ላይ አሥር ወይም አሥራ አምስት ደቂቃ እንኳ ቢሆን። መጽሐፍ ቅዱስሽን ክፈቺ። ትንሽ ክፍል አንብቢ። ባነበብሽው ላይ አሰላስዪ። ከዚያም ስላሳየሽ ነገር ጌታን አነጋግሪው። አመስግኚው። መንፈስ አንዳች ነገር ካሳሰበሽ ኃጢአትሽን ተናዘዢ። ለዕለቱ እንዲረዳሽ ለምኚው። ልብሽን አፍስሺ። ከዚያም ዝም በዪ፤ አድምጪም። ድምፅ ላትሰሚ ትችያለሽ፤ ነገር ግን የመንፈስን ለስላሳ ግፊት ትረጂያለሽ። ሰላሙ በአንቺ ላይ ሲያርፍ ይሰማሻል። እንደ ተወደድሽ ታውቂያለሽ።

ይህ ጊዜ ሸክም ወይም ለታይታ የሚደረግ ትርኢት እንዲሆንብሽ አትፍቀጂ። አባትሽ ውጤት እየሰጠሽ አይደለም። ስለ መጣሽ ደስ ብሎታል። አንድ ቀን ቢያመልጥሽ የኵነኔ ስሜት አይሰማሽ — በማግሥቱ ብቻ ተመለሺ። ልብሽ ሲደርቅም ቢሆን ነዪ። ልብሽ ሲሞላም ነዪና አመስግኚው።

በየቀኑ እንዳለሽ ሆነሽ ነዪ፤ ቀስ በቀስም በሳምንታትና በዓመታት፣ በአሥርት ዓመታትም ውስጥ ከእግዚአብሔር ጋር የምትመላለሺ ሴት እንደ ሆንሽ ታገኚያለሽ። ይህ ታላቅ መዝገብ ነው። ከወርቅ ይበልጥ ዋጋ አለው። በየወቅቱና በየማዕበሉ ሁሉ ያሻግርሻል።

ጌታችን ኢየሱስ በዮሐንስ ምዕራፍ አሥራ አምስት እጅግ ውብ የሆነውን የኅብረት ምሳሌ ሰጠን። እንዲህ አለ፦ «እኔ የወይን ግንድ ነኝ እናንተም ቅርንጫፎች ናችሁ። ያለ እኔ ምንም ልታደርጉ አትችሉምና በእኔ የሚኖር እኔም በእርሱ፥ እርሱ ብዙ ፍሬ ያፈራል።» ይህ የክርስትና ሕይወት ታላቅ ምሥጢር ነው፤ በክርስቶስ መኖር። ቅርንጫፍ ፍሬ ለማፍራት አይታገልም። አይወጠርም፣ አያልብም፣ እስኪደክም ድረስ ራሱን አያስጨንቅም። በቀላሉ ከግንዱ ጋር እንደ ተያያዘ ይኖራል፤ የግንዱ ሕይወትም በእርሱ ውስጥ ይፈስሳል፤ ፍሬውም በጊዜው በተፈጥሮ ይመጣል። እኅቴ ሆይ፣ ለአንቺም እንዲሁ ነው። ከኢየሱስ ጋር እንደ ተያያዝሽ ኑሪ። በፍቅሩ ኑሪ።

በቃሉ ኑሪ። በሀልዎቱ ኑሪ። ፍሬውም ይመጣል — ፍቅር፥ ደስታ፥ ሰላም፥ ትዕግሥት፥ ቸርነት፥ በጎነት፥ እምነት፥ የውሃት፥ ራስን መግዛት። ይህን ፍሬ በመጣጣር ልታፈሪው አትችዪም። ልትቀበዪው የምትችዪው የክርስቶስ ሕይወት በአንቺ ውስጥ ሲፈስስ ብቻ ነው።

እንግዲህ ስለ መንፈስ ቅዱስ ልንገርሽ፤ ይህን ኅብረት በሕይወትሽ እውንና የዕለት ተዕለት የሚያደርገው እርሱ ነውና። መንፈስ ቅዱስ ግልጽ ያልሆነ ኃይል ወይም የራቀ ተጽዕኖ አይደለም። እርሱ አካል ነው — የሥላሴ ሦስተኛው አካል — በኢየሱስ ክርስቶስ በሚያምን እውነተኛ አማኝ ሁሉ ውስጥ የሚኖር። ባመንሽበት ቀን በውስጥሽ ሊኖር መጣ፤ ከቶም አይለይሽም። ኢየሱስ አጽናኝ ብሎ ጠራው፤ ትርጉሙም ለመርዳት ከጎን እንዲቆም የተጠራ ማለት ነው። እርሱ ረዳትሽ፣ አስተማሪሽ፣ መሪሽ፣ አበርቺሽ፣ በኀዘንሽ አጽናኝሽ፣ ስለ ኃጢአትሽ የሚወቅስሽ፣ የእግዚአብሔር እንደ ሆንሽ ምስክርሽ ነው። እንዴት እንደምትጸልዪ ባታውቂ ጊዜ እርሱ በማይነገር መቃተት ይማልድልሻል። ስትፈተኚ ድል የምትነሺበትን ኃይል ይሰጥሻል። ግራ ሲገባሽ ወደ እውነት ይመራሻል።

ስትደክሚ ያሳርፍሻል። ስትፈሪ ሰላምን ያመጣል። እርሱ በሕይወትሽ ላይ ያለ የእግዚአብሔር ማኅተም፣ የዘላለም ርስትሽ መያዣ ነው።

በመንፈስ መመላለስ ማለት በቀላሉ በየደቂቃው እርሱን እያሰብሽ ከእርሱ ጋር መኖር ማለት ነው። ጠዋት ስትነሺ ቀኑን ሁሉ እንዲመራሽ ጋብዢው፦ «መንፈስ ቅዱስ ሆይ፣ እንደ ገና ሙላኝ። እርምጃዬን ምራ። ቃሌን ተጠቀምበት።» ውሳኔ ሲገጥምሽ ቆም ብለሽ ጠይቂው፦ «መንፈስ ቅዱስ ሆይ፣ ምን እንዳደርግ ትፈልጋለህ?» ቁጣ ሲነሣብሽ በሹክሹክታ፦ «መንፈስ ቅዱስ ሆይ፣ ትዕግሥትህን ስጠኝ» በዪ።

ከባድ እውነት መናገር ሲኖርብሽ ትክክለኛውን ቃል እንዲሰጥሽ ለምኚው። የታመሙትን ልትጠይቂ ስትሄጂ በአንቺ በኩል እንዲያገለግል ለምኚው። ስትፈተኚ ወደ እርሱ ጩኺ፤ እርሱም መውጫውን ያደርግልሻል። ይህ ውስብስብ አይደለም። ለአማኝ ከሁሉ ይልቅ ተፈጥሯዊ ነገር ነው። በየደቂቃው ከመንፈስ ጋር እኩል ትራመጃለሽ፤ እርሱም የትኛውም የሰው ጥረት ሊያፈራው የማይችለውን ፍሬ በአንቺ በኩል ያፈራል። ሥራውን የሚሠራው እርሱ ነው። አንቺ ራስሽን ብቻ ትሰጪያለሽ።

እንግዲህ ይህን ምዕራፍ የከፈቱትን በማቴዎስ ምዕራፍ አሥራ አንድ ያሉትን የጌታችንን ድንቅ ቃላት ስሚ፦ «እናንተ ደካሞች ሸክማችሁ የከበደ ሁሉ፥ ወደ እኔ ኑ፥ እኔም አሳርፋችኋለሁ። ቀንበሬን በላያችሁ ተሸከሙ ከእኔም ተማሩ፥ እኔ የዋህ በልቤም ትሑት ነኝና፥ ለነፍሳችሁም ዕረፍት ታገኛላችሁ፤

«ቀንበሬ ልዝብ ሸክሜም ቀሊል ነውና።» ቀንበር ምን እንደ ሆነ አስቢ። በብዙ አገሮች ባሉ እርሻዎች ሁለት በሬዎች ለማረስ በአንድ ቀንበር ይጠመዳሉ — ይህ በገጠሮቻችንና በእርሻዎቻችን የምናውቀው ትዕይንት ነው። ቀንበር አንድ ሆነው አብረው እንዲስቡ የሚያጣምራቸው የእንጨት ፍሬም ነው። ኢየሱስ «ቀንበሬን በላያችሁ ተሸከሙ» ሲል ከእርሱ ጋር እንድትጣመሪ፣ ከእርሱ ጋር እንድትመላለሺ፣ ከጎኑ ሆነሽ እንድትሠሪ እየጋበዘሽ ነው። ክብሩ ደግሞ ይህ ነው፦ ብርቱው እርሱ ነው። ከባዱን የሚስበው እርሱ ነው። አንቺ ማድረግ ያለብሽ ከእርሱ ጋር መሄድ፣ ከእርምጃው ጋር መራመድ፣ ፍጥነቱን መከተል፣ አቅጣጫውን መከተል ብቻ ነው። ቀንበሩ ልዝብ ሸክሙም ቀሊል የሆነው ስለዚህ ነው።

የክርስትና ሕይወት ከባድና የሚያደቅ የሚሆነው ብቻችንን ለመሳብ ስንሞክር ብቻ ነው። ከኢየሱስ ጋር በአንድ ቀንበር ተጠምደን ስንመላለስ ብርታቱ ይሸከመናል፤ እጅግ ከባዱ ሥራ እንኳ ደስታ ይሆናል።

ስለዚህ ነው ጌታ ኢየሱስ ፊተኛይቱና ታላቂቱ ትእዛዝ ጌታ አምላክሽን በፍጹም ልብሽ በፍጹምም ነፍስሽ በፍጹምም አሳብሽ በፍጹምም ኃይልሽ መውደድ እንደ ሆነች የተናገረው። እግዚአብሔርን መውደድ አሰልቺ ድካም አይደለም። በጽንፈ ዓለም ሁሉ ካለው ነገር ሁሉ የሚበልጥ ደስታ ነው። የተፈጠርሽበት ምክንያቱ ይህ ነው።

ታዲያ እግዚአብሔርን ይበልጥ እየወደድሽው የምታድጊው እንዴት ነው? መጽሐፍ ቅዱስ መልሱን ይሰጠናል፦ «እርሱ አስቀድሞ ወዶናልና እኛ እንወደዋለን።» ለእግዚአብሔር ያለሽ ፍቅር በብዙ ድካም የምታመርቺው ነገር አይደለም። እርሱ ምን ያህል እንደ ወደደሽ ይበልጥ ይበልጥ ስታዪ ያድጋል። ስለዚህ ፍቅሩን ትኵር ብለሽ ተመልከቺ። በመስቀሉ ላይ አሰላስዪ። ከእርሱ ርቀሽ በነበርሽ ጊዜ እንዴት እንደ ፈለገሽ አስታውሺ። የተመለሰልሽን ጸሎት ሁሉ አስታውሺ። ርኅራኄ የተሞላ ምሕረቱን ሁሉ አስታውሺ። አሁንም በዚህች ቅጽበት እንኳ እንደ ተሸከመሽ አስታውሺ። ፍቅሩን ይበልጥ ባየሽ መጠን ልብሽ በምላሹ ለእርሱ ባለ ፍቅር ይበልጥ ይሞላል። ምግብ እያበሰልሽ ስትዘምሪለት ራስሽን ታገኚዋለሽ። እየተራመድሽ ስታመሰግኚው ራስሽን ታገኚዋለሽ። በተራው ቀን መካከል በእርሱ ደስ ሲልሽ ራስሽን ታገኚዋለሽ።

ከዚያም ከዚያ ታላቅ ፍቅር ሁለተኛይቱ ታላቅ ትእዛዝ ትፈልቃለች — ባልንጀራሽን እንደ ነፍስሽ መውደድ። ሌሎችን በራስሽ ብርታት መውደድ አትችዪም። ትሞክሪያለሽ፤ ትወድቂያለሽ፤ ትደክሚያለሽ፤ ቂምም ይይዝሻል። ነገር ግን በእግዚአብሔር ፍቅር ስትሞዪ፣ ውኃ ከምንጭ እንደሚፈልቅ ሁሉ ለሌሎች ያለሽ ፍቅር ከአንቺ በተፈጥሮ ይፈስሳል። መበለቲቱን ስትንከባከቢ፣ ለእንግዳው ደግ ስትሆኚ፣ አስቸጋሪውን ጎረቤት ስትታገሺ፣ ለልጆችሽ ስትራሪ፣ ለባልሽ ገር ስትሆኚ፣ ያቆሰሉሽን ይቅር ስትዪ ራስሽን ታገኚዋለሽ። ይህ የሆነው አብልጠሽ ስለ ጣርሽ አይደለም። የጌታ መንፈስ በአንቺ ውስጥ ፍሬውን ስለሚያፈራ ነው። ፍቅር ፍቅርን ይወልዳል።

የክርስትና ሕይወት ውብ ዑደት ይህ ነው፦ እግዚአብሔር ይወድሻል፤ አንቺም በምላሹ ትወጂዋለሽ፤ ፍቅሩም በአንቺ በኩል በዙሪያሽ ወዳሉት ሁሉ ይፈስሳል።

በ1600ዎቹ ስለ ኖረውና በአንድ ገዳም ማድ ቤት ውስጥ ድስትና መጥበሻ እያጠበ ስለ ሠራው ወንድም ሎረንስ ስለሚባል ትሑት ፈረንሳዊ ልንገርሽ። የተማረ ሰው አልነበረም። ታላቅ ሰባኪም አልነበረም። ነገር ግን እርሱ «የእግዚአብሔርን ሀልዎት መለማመድ» ብሎ የጠራውን በእያንዳንዱ ትንሽ ሥራ ውስጥ ይፈጽም ነበር።

ድስት እያሸ ቢሆን ወይም ከወለሉ ላይ ገለባ እያነሣ ቢሆን፣ ሥራውን ለእግዚአብሔር ባለው ፍቅርና ከእርሱ ጋር በጸጥታ እየተነጋገረ ያደርገው ነበር። ከሞተ ከብዙ ዓመታት በኋላ ቀላል ደብዳቤዎቹ ተሰብስበው ትንሽ መጽሐፍ ሆኑ፤ ይህም መጽሐፍ ከሦስት መቶ ዓመታት በላይ በዓለም ዙሪያ ያሉ ክርስቲያኖችን ባርኳል። የእርሱ ታላቅ ምሥጢር ከእግዚአብሔር ጋር ለመመላለስ የተለየ ቦታ ወይም የተለየ ሰዓት አያስፈልግሽም የሚል ነበር። በማድ ቤት፣ በጓሮ፣ በገበያ፣ ውኃ ለመቅዳት በምትሄጂበት መንገድ፣ በታመመ ልጅ አልጋ አጠገብ፣ ቤቱ ሁሉ በተኛበት በሌሊቱ ጸጥታ ከእርሱ ጋር መመላለስ ትችያለሽ። ክርስቶስ ከአንቺ ጋር ሲሆን ሕይወት ሁሉ አምልኮ ይሆናል። የምሥራቅ አፍሪካ መነቃቃትም ታላቅ መልእክት ይኸው ነው — ከኢየሱስ ጋር ቀላል፣ የዕለት ተዕለትና ግልጽ የሆነ አካሄድ፣ ከእርሱም ከሌሎችም ጋር ሒሳብን ቶሎ ቶሎ ማወራረድ፣ በብርሃን መመላለስ።

ውድ እኅቴ ሆይ፣ ይህን ምዕራፍና ይህን መጽሐፍ ስንዘጋ፣ ሰማያትን የሠራ አምላክ በዘላለም ፍቅር እንደሚወድሽ በነፍስሽ ጥልቅ ውስጥ እንድታውቂ እወዳለሁ። እርሱ ከአንቺ ጋር ነው። መንፈሱ በውስጥሽ ይኖራል። ልጁ ከአንቺ ጋር በአንድ ቀንበር ተጣምሮ የሸክሙን ሁሉ ከባድ ክፍል እየሳበ ከጎንሽ ይሄዳል።

አብ በዝማሬ በአንቺ ደስ ይለዋል። ብቻሽን አይደለሽም። አልተረሳሽም። አልተተውሽም። አንቺ የተወደድሽ ልጁ ነሽ፤ ከቶም አይለቅሽም። ዘመንሽን ሁሉ ከእርሱ ጋር ተመላለሺ። በፍጹም ልብሽ ውደጂው። ባልንጀራሽን እንደ ነፍስሽ ውደጂ። ሕይወትሽ ለዋጀሽ ለእርሱ ጸጥ ያለ የምስጋና መዝሙር ይሁን። በመጨረሻም በዚህ ምድር ላይ ያለው ጉዞሽ ሲያበቃ፣ ፊት ለፊት ታዪዋለሽ፤ ለሰው ልብ ከተነገሩት ቃላት ሁሉ እጅግ የሚጣፍጠውንም ትሰሚያለሽ፦ «መልካም፥ አንተ በጎ ታማኝም ባሪያ፤ … ወደ ጌታህ ደስታ ግባ።»

ጸሎት የምሕረት አባት ሆይ፣ ልቤን ወለል አድርጌ ከፍቼ አሁን ወደ አንተ እመጣለሁ። በዘላለም ፍቅር ስለ ወደድኸኝ አመሰግንሃለሁ። ልጅህን ኢየሱስን ስለ እኔ እንዲሞትና ለዘላለም የአንተ እሆን ዘንድ እንዲነሣ ስለ ላክኸው አመሰግንሃለሁ። በውስጤ ስለሚኖረው ስለ መንፈስ ቅዱስህ ስጦታ አመሰግንሃለሁ። ከአንተ ጋር ወዳለ ጥልቅ ኅብረት ሳበኝ። በየዕለቱ በየሰዓቱ ከአንተ ጋር መመላለስን አስተምረኝ። ድምፅህን ልስማ፣ ሀልዎትህ ይሰማኝ፣ ሰላምህንም ልወቅ። ስደክም ብርታቱ እንዲሸከመኝ ከኢየሱስ ጋር በአንድ ቀንበር አጣምረኝ። ፍሬው በሕይወቴ እንዲያድግ በመንፈስህ እንደ ገና ሙላኝ። በፍጹም ልቤ፣ በፍጹም ነፍሴ፣ በፍጹም አሳቤና በፍጹም ኃይሌ እንድወድህ እርዳኝ። ከዚያም ፍቅር ተነሥቼ ባልንጀራዬን እንደ ነፍሴ እንድወድ እርዳኝ። ሕይወቴን ለአንተ የምስጋና መዝሙር አድርገው። በዚህ ምድር ላይ ዘመኔ ሲያበቃም ፊትህን አይ ዘንድ ወደ ቤት አምጣኝ። በክቡሩና በድንቁ በጌታዬ በኢየሱስ ክርስቶስ ስም፣ አሜን።