ጆርጅ ሙለር፦ ስለ ቁርስ የጸለየው ሰው

ጆርጅ ሙለር በጀርመን ልጅ በነበረበት ጊዜ ፈጽሞ ጥሩ ልጅ አልነበረም። ይዋሽ ነበር፤ ይሰርቅም ነበር፤ ከገዛ አባቱ እንኳ ይሰርቅ ነበር። የአሥራ ስድስት ዓመት ልጅ ከመሆኑ በፊትም እስር ቤት ገባ። የእምነት ጀግና ለመሆን በምድር ላይ ካሉ ሰዎች ሁሉ የመጨረሻው ይመስል ነበር።

ጆርጅ ግን ኢየሱስን አገኘ፤ ሁሉም ነገርም ተገለበጠ። በእንግሊዝ ወደምትገኘው ብሪስቶል ወደምትባል ከተማ ሄደ፤ በዚያም ልቡን የሰበረ ነገር አየ፦ እናትም አባትም የሌላቸው ልጆች ተርበውና ብቻቸውን በመንገድ ላይ ይተኙ ነበር። ጆርጅ ለእነርሱ ቤት ሊሠራላቸው ወሰነ።

ከዚያም ከዚህ ይበልጥ የሚያስደንቅ ነገር ወሰነ። እግዚአብሔር ምን ያህል እውነተኛ እንደሆነ ለሁሉም በሚያሳይ መንገድ ቤቱን ሊመራ ወሰነ። ለአንድም ሰው ገንዘብ አይለምንም። የልመና ደብዳቤዎችን አይልክም፤ ገንዘብ እንዳጠረው በፍንጭ እንኳ አያሳይም። የሚያስፈልገውን ለእግዚአብሔር ብቻ ይነግራል፤ ይጠብቃልም።

በአንድ የታወቀ ማለዳ ልጆቹ ሳህኖቻቸውንና ኩባያዎቻቸውን ከፊታቸው አድርገው በረጃጅም ጠረጴዛዎች ዙሪያ ተቀመጡ — በቤቱ ውስጥ ግን ምንም ምግብ አልነበረም፤ ምግብ የሚገዛበትም ገንዘብ አልነበረም። ጆርጅ ቆሞ ሊበሉት ስላለው ቁርስ እግዚአብሔርን አመሰገነ፤ የሚበላ ምንም ነገር ባይኖርም እንኳ።

ጸሎቱን ሲጨርስ በሩ ተንኳኳ። አንድ ዳቦ ጋጋሪ ውጭ ቆሞ ነበር። ሌሊት እንቅልፍ እንዳልወሰደውና ተነሥቶ ለልጆቹ ዳቦ መጋገር እንዳለበት እንደተሰማው ተናገረ፤ ዳቦውም ይኸው ገና ሞቅ ያለ ነበር። በሩ እንደገና ተንኳኳ። ወተት አመላላሹ ነበር፤ ጋሪው ልክ ከቤቱ ደጅ ላይ ተበላሽቶበት ነበር፤ ወተቱም እንዲበላሽ አልፈለገም — ልጆቹ ወተቱን ይፈልጉት ይሆን? በዚያ ማለዳ ልጆቹ በእርግጥም ቁርስ በሉ።

እንደዚህ ያሉ ነገሮች የሆኑት አንድ ጊዜ ብቻ አልነበረም። ጆርጅ ሙለር በረጅም ዕድሜው ከአሥር ሺህ በላይ ወላጅ አልባ ልጆችን ተንከባከበ፤ እንዲሞቃቸው፣ እንዲመገቡና እንዲማሩም ትልልቅ ቤቶችን ሠራ። በዚህ ሁሉ ውስጥ ከእግዚአብሔር በቀር ማንንም አልለመነም።

ጆርጅ ሙለር ዓለም ሁሉ አንድ ቀላል ነገር እንዲያይ ይፈልግ ነበር፦ እግዚአብሔር ይሰማል፤ እግዚአብሔርም የሚያስፈልገውን ይሰጣል። ይህንንም ያረጋገጠው በብልህ ቃላት ሳይሆን፣ ከጀርመን የመጣ አንድ ክፉ ልጅ መጸለይን ስለተማረ በየሌሊቱ ጠግበው በሚተኙ በአሥር ሺህ ልጆች ነው።