ሊሊያስ ትሮተር፦ በረሃን የመረጠችው ሠዓሊ

ሊሊያስ ትሮተር በእንግሊዝ የምትኖር፣ ድንቅ ስጦታ የነበራት ወጣት ሴት ነበረች፦ ሥዕል መሣል ትችል ነበር። ቀለምንና ብርሃንን ጥቂት ሰዎች ብቻ በሚያዩበት መንገድ ታይ ነበር። በመላው እንግሊዝ ከነበሩት ታላላቅ የሥዕል መምህራን አንዱ የሆነው ጆን ራስኪን የሚባል ዝነኛ ሰው፣ ራሷን ለሥዕል ብትሰጥ አገሪቱ ካየቻቸው ታላላቅ ሠዓሊዎች አንዷ ልትሆን እንደምትችል ነገራት። ያ ዓይን የሚያጥበረብር ተስፋ ነበር፤ እውነትም ነበር።

ሊሊያስ ግን ከሥዕል ይልቅ ኢየሱስን ትወድ ነበር። በለንደን ጨለማ መንገዶች ላይ የሚያስብላቸው ሰው የሌላቸውን ድሀ ሴቶችንና ልጃገረዶችን መርዳት ጀምራ ነበር፤ ቀስ በቀስም እግዚአብሔር ልቧን ይበልጥ ከባድ ወደ ሆነና ብዙም ክብር ወደሌለው ሕይወት እየሳበው እንደ ሆነ ተሰማት። መምህሯ ቃል በገባላት ዝና እና እግዚአብሔር ከእርሷ ይፈልጋል ብላ ባመነችው ጸጥ ያለና ዋጋ የሚያስከፍል ሥራ መካከል መምረጥ ነበረባት።

ሊሊያስ እግዚአብሔርን መረጠች። ሁሉም ሰው ሊኖራት ይገባል ይሉት የነበረውን ብሩህ የሥዕል የወደፊት ሕይወት ትታ፣ በምትኩ በመርከብ ወደ ሰሜን አፍሪካ፣ ወደ አልጄሪያ ምድር ሄደች፤ ሌላ ሃይማኖት በሚከተሉና ስለ ኢየሱስ እምብዛም በማይሰሙ ሰዎች መካከል ለመኖር ሄደች። ለብዙዎች ይህ የታላቅ ስጦታ አሳዛኝ ብክነት መሰላቸው።

በአልጄሪያ ሊሊያስ ሥራው ቀርፋፋና ብቸኝነት ያለበት ሆኖ አገኘችው። የሚሰሙ ሰዎች ጥቂቶች ነበሩ፤ ካመኑትም አንዳንዶቹ በዚህ ምክንያት በጭካኔ ተንገላቱ፤ ፍሬውም ውኃ ወደ ደረቅ መሬት ቀስ ብሎ እንደሚሰርግ በጥቂት በጥቂቱ ብቻ ይታይ ነበር። ቢሆንም ተስፋ አልቆረጠችም። ቋንቋውን ተማረች፤ በሕዝቡ መካከል ቤቷን አደረገች፤ ልጆቹን ወደደች፤ ለአርባ ዓመት ያህልም እዚያ ቆየች — የአዋቂነት ሕይወቷን ከሞላ ጎደል በሙሉ።

ስጦታዋም በመጨረሻ አልባከነም። ሊሊያስ በብሩሿ፣ በዙሪያዋ ያሉት ሰዎች ሊረዱትና እንደ ውድ ነገር ሊይዙት በሚችሉት መንገድ የኢየሱስን ታሪክ የሚናገሩ፣ በሚያማምሩ ሥዕሎች የተሞሉ ትናንሽ መጻሕፍትን ሠራች። ታማኝ ለመሆን ስትል ዝነኛ መሆንን ትታ ነበር፤ ለእግዚአብሔር የፈሰሰ ትንሹና ከባዱ ሕይወት ለራሳችን ከያዝነው ከታላቁ ሕይወት እንደሚበልጥ ተምራ ነበር። የመረጠችው በረሃ በመጨረሻ አበበ፤ ምክንያቱም አንዲት ታላቅ ሠዓሊ ኢየሱስ ከሥራዎቿ ሁሉ የሚበልጥ ድንቅ ሥራዋ እንደ ሆነ ወስናለችና።