ኤሪክ ሊደል፦ በእሑድ ለመሮጥ እንቢ ያለው ሯጭ

ኤሪክ ሊደል የተወለደው በቻይና ነበር፤ ወላጆቹ ስለ ኢየሱስ ለሰዎች ለመንገር ወደዚያ ሄደው ነበር። ሲያድግም በመላው ስኮትላንድ ከሁሉ የሚፈጥን ሯጭ ሆነ። ሰዎች እንደሚሉት፣ ሲሮጥ ራሱን ወደ ኋላ ጥሎ ፊቱን ወደ ሰማይ ቀና አድርጎ ይሮጥ ነበር — ከደስታ ብዛት ብቻ የሚሮጥ ይመስል ነበር። ኤሪክ «እግዚአብሔር ፈጣን አድርጎ ፈጠረኝ» አለ፤ «ስሮጥም እርሱ በእኔ ደስ ሲለው ይሰማኛል።»

በ1924 ኤሪክ በኦሊምፒክ ጨዋታዎች ለአገሩ እንዲሮጥ ተመረጠ፤ ሁሉም የመቶ ሜትሩን ሩጫ እንደሚያሸንፍ እርግጠኞች ነበሩ። ከዚያም የውድድሩ ፕሮግራም ተነገረ፤ የኤሪክም ልብ ተሰበረ፤ የእርሱ ሩጫ የሚካሄደው በእሑድ ቀን ነበርና። ኤሪክ እሑድ የእግዚአብሔር ቀን፣ የዕረፍትና የአምልኮ ቀን እንደ ሆነ ያምን ነበር፤ ስለዚህ በዚያ ቀን ላለመሮጥ ወሰነ — ለኦሊምፒክ የወርቅ ሜዳሊያ እንኳ ቢሆን።

ሰዎች ተቈጡ። ጋዜጦች ሞኝ ብለው ጠሩት። አገሩ ሁሉ ሐሳቡን እንዲለውጥ አጥብቆ ለመነው። ኤሪክ ግን አልተመለሰም። ስለዚህ በምትኩ ለሌላ፣ ረዘም ላለ ሩጫ ተለማመደ — ለአራት መቶ ሜትር ሩጫ። ይህ ሩጫ እርሱ የሚጐበዝበት አልነበረም፤ ያሸንፋል ብሎ የጠበቀውም ማንም አልነበረም።

በዚያ ሩጫ ቀን አንድ ሰው በኤሪክ እጅ ትንሽ ማስታወሻ አስቀመጠለት። ማስታወሻው እግዚአብሔር የሚያከብሩትን እንደሚያከብር ይናገር ነበር። ኤሪክ እግሮቹ ክንፍ ያወጡ ይመስል ሮጠ — የወርቅ ሜዳሊያውን ማሸነፉ ብቻ ሳይሆን የዓለምንም ክብረ ወሰን ሰበረ። ምርጥ ሩጫውን የተወው ልጅ ከዚያ የተሻለ ሩጫ ተሰጠው።

ከሁሉ የሚያስደንቀው ነገር ግን ከዚያ በኋላ መጣ። ኤሪክ ዝናው ከፍ ብሎ በነበረበት፣ የፈለገውን ሁሉ ማግኘት በሚችልበት ጊዜ፣ ሁሉንም ትቶ ሚስዮናዊና መምህር ሆኖ ለማገልገል ወደ ቻይና ተመለሰ። ከብዙ ዓመታት በኋላ፣ በአንድ ታላቅ ጦርነት ጊዜ፣ ሰው በተጨናነቀበት የእስረኞች ካምፕ ውስጥ ታሰረ። በዚያም የሁሉ ወዳጅና ረዳት ሆነ፤ ልጆችን ጨዋታና ትምህርት አስተማረ፣ የታመሙትን ተሸከመ፣ የራሱንም ትንሽ የምግብ ድርሻ ለሌሎች ሰጠ። ሌሎችን በመንከባከብ ደክሞ በዚያ ካምፕ ውስጥ ሞተ፤ ካምፑ ሁሉ አለቀሰለት። ኤሪክ ሊደል የመጨረሻውንና ምርጡን ሩጫውን ሮጦ ጨረሰ — ለሜዳሊያ ሳይሆን ለእግዚአብሔርና በዙሪያው ላሉት ሰዎች ሁሉ ባለው ፍቅር።